« وَلا تَرَكَتْ لَهُمُ اسْتِكانَةُ الاِْجْلالِ نَصِيباً فِى تَعْظِيمِ حَسَنَاتِهِمْ » ( و خضوع آنان در برابر جلالت و بزرگى حقّ باعث نگشته تا اعمال نيكوى خود را بزرگ بدانند . ) « لا تركت لهم » يعنى رها نكرده است براى آنها . « استكانة » به معناى خضوع و آرامش است . « استكانة الاجلال » يعنى اين خضوعى را كه در حال اجلال و بزرگى خدا پيدا مىكنند . يك چنين خضوعى رها نمىكند براى آنها نصيبى تا اين كه حسنات و كارهاى نيك خود را بزرگ بدانند ; و به عبارت روشن تر : از بس به خاطر جلالت خداوند در خضوع او غرقند ، فرصت بزرگ شمردن كارهاى خود را پيدا نمىكنند ، و از بس در جلالت خداوند فرو رفته اند از خود غافل اند و خود را نمىبينند تا بخواهند به اعمال خود توجّه كنند . سستى نكردن ملائكه « وَلَمْ تَجْرِ الْفَتَراتُ فِيهِمْ عَلَى طُولِ دُؤُوبِهِمْ » ( و از بسيارى كوشش ايشان در عبادت و بندگى ، سستى بر آنها مستولى نگشته است . ) « فترات » جمع « فترة » به معناى سستى است . « دُؤوب » جمع « دأب » به معناى جديّت و كوشش زياد است . در انسانها اين خصلت وجود دارد كه وقتى يك كارى را زياد انجام دهند خسته مىشوند و در انجام آن سستى مىكنند ، ولى ملائكه چنين نيستند ; حضرت اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) در اين جمله اشاره به همين مطلب دارند ، فرموده اند : « و لم تجر الفترات فيهم » در ملائكه سستى جريان ندارد « على طول دؤوبهم » به خاطر كوشش زياد آنها ; يعنى اين كه ملائكه در عبادت خدا جديّت و كوشش مىكنند و آن را ادامه مىدهند ، موجب خسته شدن آنها نمىشود . « وَلَمْ تَغِضْ رَغَبَاتُهُمْ فَيُخالِفُوا عَنْ رَجَاءِ رَبِّهِمْ » ( و رغبت هاى ايشان به پروردگارشان كم نگشته تا از اميدوارى به او چشم بپوشند . )